ΦΕΥΓΟΥΝ ΤΑ ΠΟΥΛΙΑ

                     Φεύγουν τα πουλιά, πάν’ σιγά-σιγά, φεύγουν τα πουλιά, αλλάζει ο καιρός.

Κίτρινα τα φύλλα, πάνω στα κλαριά, κίτρινα τα φύλλα, γκρίζος ουρανός.

Φεύγουν τα πουλιά, φεύγουν οι χαρές, όμορφες ημέρες καλοκαιρινές.

Φεύγουν τα πουλιά, φεύγεις και εσύ, θα περιπλανιέμαι, έρημη ψυχή.

Φεύγουν τα πουλιά, άλλη μια φορά, ορφανό το κύμα, κι’ οι ακρογιαλιές.

Φεύγουν τα πουλιά, φεύγουν βιαστικά, έρχεται χειμώνας, χιόνια, και βροχές.

ΠΕΛ.  ΠΑΝ.  ΚΑΤΣΟΥΡΑΣ

Read More

ΘΑ ΦΥΓΩ ΜΑΝΑ

Θα φύγω μάνα και μην κλαις, θα πάω σ’ άλλους τόπους,

Εκεί που είναι οι χαρές, και η ζωή με ομορφιές.

Θα φύγω μάνα.

Δεν με κρατάει ο τόπος μου, δεν με χωράει το σπίτι,

Μου είναι βάρος στην καρδιά, όλα μανούλα μου γλυκιά .

Θα φύγω μάνα.

Τι να την κάνεις την ζωή, να ζεις με τις ελπίδες,

Μοιάζει μ’ εκείνα τα πουλιά, που πάνε μέσ’ την συννεφιά,

Στις καταιγίδες.

Δώσ’ μου μανούλα ένα φιλί, δώσ’ μου και την ευχή σου,

Να τα ‘χω μέσα στην καρδιά, να τα ‘χω για παρηγοριά.

Γλυκιά μανούλα.

ΠΕΛ.  ΠΑΝ.  ΚΑΤΣΟΥΡΑΣ

Read More

Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΜΟΥ ΝΑΙ ΝΑΙ

Ο πατέρας ο δικός μου ήτανε φτωχός.

Ήταν άνθρωπος του μόχθου, του αγώνα του σκληρού.

Ήταν ένας ανθρωπάκος. Ανθρωπάκος του Θεού.

Ο πατέρας μου ναι, ναι.

Τον θυμάμαι τον πατέρα, πάντα σιωπηλός,

να δουλεύει μέρα, νύχτα, με τον ήλιο, την βροχή,

όπου νά 'ναι, κι΄ότι να ΄ναι, να του βγαίνει η ψυχή.

Ο πατέρας μου ναι, ναι.

Ο καημένος ο πατέρας, πάντα βιαστικός,

μια ζωή, μέσα στους δρόμους, πότ' εδώ, και πότ' εκεί,

περπατούσε, και κοιτούσε, από που να κρατηθεί.

Ο πατέρας μου ναι, ναι.

Δεν θυμάμαι τον πατέρα γελαστόν, ποτέ.

Με το άγχος, με την θλίψη, με την πίκρα συντροφιά,

τον θυμάμαι τον πατέρα,έτσι, σαν μια ζωγραφιά.

Ο πατέρας μου ναι, ναι.

Ο καλός μου ο πατέρας δεν υπάρχει πια.

Έφυγε απ' την ζωή μας, έφυγε οριστικά,

έγινε λαμπρό αστέρι και φωτίζει από ψιλά.

Ο πατέρας μου ναι, ναι.

Τον φτωχό μου τον πατέρα, τον ευχαριστώ,

που με έφερε στον κόσμο, που εφρόντησε να ζω,

που με στέριωσε στα πόδια, και μπορώ να περπατώ.

Ο πατέρας μου ναι, ναι.

ΠΕΛ. ΠΑΝ. ΚΑΤΣΟΥΡΑΣ

Read More

ΕΛΑ ΜΑΝΑ

Έλα μάνα φιλισέμε, σφίξεμε κι’ αγκαλιασέμε ,

Σαν εκείνο τον καιρό, που ‘μουνα παιδί μικρό.

στα καλά μου να με ντύσεις, όμορφα να με χτενίσεις,

σαν εκείνο τον καιρό,για να πάω στο σχολειό.

Να ακούσω την φωνή σου, μ’ όλη μάνα την ψυχή σου,

Σαν εκείνο τον καιρό, να φωνάζεις, έλα ‘δω.

Να μου ρίξεις μια ξυλιά, ναι μανούλα μου γλυκιά,

σαν εκείνο τον καιρό, που ‘μουνα παιδί κακό.

Να μου δώσεις για να φάω, τόσο, για να μην πεινάω,

σαν εκείνο τον καιρό, με ψωμάκι και νερό.

Να μου δώσεις και το βράδυ, ένα σου φιλί και χάδι,

σαν εκείνο τον καιρό, για να πάω να κοιμηθώ.

Μάνα μου, γλυκιά μανούλα ,ζέστανέ μου την καρδούλα,

σαν εκείνο τον καιρό, που ‘μουνα παιδί μικρό.

Έλα μάνα φιλισέμε, σφίξεμε, κι’ αγκαλιασέμε,

σαν εκείνο τον καιρό, που δεν θα τον ξαναβρώ .

ΠΕΛ.  ΠΑΝ.  ΚΑΤΣΟΥΡΑΣ

Read More