ΝΑΤΗΝ ΚΑΙ ΠΑΛΙ Η ΑΝΟΙΞΗ

Νάτην  και πάλι η άνοιξη, έρχεται απ’ τα χιόνα,

Την βλέπω στις αμυγδαλιάς της ανθιστής τα κλώνια.

Την βλέπω και στον ουρανό όπου χαμογελάει

Και τα βαριά τα σύννεφα , σιγά-σιγά σκορπάει.

Νάτην και πάλι η άνοιξη, την βλέπω στα λουλούδια,

Και την ακούω στων πουλιών τα όμορφα τραγούδια.

Στο απαλό το χαΐδεμα την νοιώθω του αέρα,

την δροσερή την άνοιξη να ‘ρχεται από πέρα.

Νάτην και πάλι η άνοιξη νάτην και πάλι νάτη,

Έρχεται με ομορφιές, και με χαρές γεμάτη.

Νάτην και πάλι η άνοιξη, νάτην, να την χαρείς,

Γιατί, αυτήν την άνοιξη, δεν θα την ξαναβρείς.

ΠΕΛ.  ΠΑΝ.  ΚΑΤΣΟΥΡΑΣ

Read More

ΠΑΙΞΤΕ ΑΓΓΕΛΟΥΔΑΚΙΑ ΜΟΥ

Παίξτε αγγελουδάκια μου, παίξτ’ αγαπημένα,

νάστε πάντα στη ζωή, πάντα ευτυχισμένα.

Παίξτε να σας χαίρομαι παίξτε να σας δω,

παίξτε αγγελουδάκια μου σας παρακαλώ,

τώρα που δεν ξέρετε τι θα πει ζωή,

παίξτε αγγελουδάκια μου μ ΄όλη την ψυχή.

Η ζωή που έρχεται έχει να σας φέρει,

όσα δεν φαντάζεσθε, και κανείς δεν ξέρει.

Μια είναι θάλασσα άγρια, μια γαληνεμένη,

η ζωή η όμορφη η τραγουδισμένη.

Την υγεία σας νάχετε να παρακαλάτε

τον μεγαλοδύναμο ,και καλά θα πάτε.

ΠΕΛ.  ΠΑΝ.  ΚΑΤΣΟΥΡΑΣ

Read More

ΠΑΙΔΙΑ ΚΙ ΑΝ ΧΩΡΙΣΤΗΚΑΜΕ

Παιδιά κι αν χωριστήκαμε

ω φίλοι αγαπητοί,

και σαν πουλιά σκορπίσαμε

σ’ όλα της γης τα μέρη,

για μια καλλίτερη ζωή.

Να ‘ρχότανε ένας καιρός

και να μας ξαναφέρει,

εκεί που γεννηθήκαμε,

και είδανε τα μάτια μας,

τον ήλιο να ανατέλλει.

Καμπάνας γλυκοχτύπημα

να μας καλωσορίζει,

τον γυρισμό μας φίλοι μου

στου δειλινού την ώρα.

Η Γή που μας ανάθρεψε

γαρίφαλα ν’ ανθίζει,

κι αν τύχει κι’ είναι χειμωνιά,

να σταματήσει η μπόρα.

Στης Εκκλησιάς τον πλάτανο

αν ο Θεός το θέλει

εκεί να ξανασμίγαμε

πως κάναμε παιδιά

τα χρόνια τα ανέμελα,

τα χρόνια τα τρελά,

τα χρόνια τα ταλαίπωρα,

τα χρόνια τα φτωχά.

ΠΕΛ.  ΠΑΝ.  ΚΑΤΣΟΥΡΑΣ

Read More

ΜΙΑΣ ΖΩΗΣ ΟΝΕΙΡΑ

 

 Μίας ζωής όνειρα, μίας ζωής ελπίδες

Γίνονται  παράπονα, γίνονται ρυτίδες.

Άσπρα γίνονται μαλλιά, σαν τα χιόνια στα βουνά

Και μου λένε ότι,

Πάν’ τα χρόνια τα καλά, πάν’ αγύριστα πουλιά.

Πάει και η νιότη.

Μια ζωή στο ρυθμό της ταλαιπωρίας

Και δεν βλέπω πουθενά, αλλαγή πορείας,

Μα τα άσπρα τα μαλλιά, σαν τα χιόνια στα βουνά

Όλο και πληθαίνουν,

Και τα χρόνια σιωπηλά, φεύγουνε σιγά  ,σιγά.

Φεύγουν και βαραίνουν.

Η καρδιά αγέρωχη  κάτω δεν το βάζει

 Στέκεται περήφανη, μακριά  κοιτάζει .

Μα τα άσπρα τα μαλλιά ,σαν τα χιόνια στα βουνά

Μου θυμίζουν πως,

Παν τα χρόνια κι’ η  ζωή, σαν αέρας ,σαν βοή

Πάει, κι’ ο καιρός.

Μίας ζωής όνειρα, μίας ζωής ελπίδες

Σβήνουν σαν παράπονα, σβήνουν σαν ρυτίδες.

Και τα άσπρα τα μαλλιά ,σαν τα χιόνια στα βουνά

Όλο και  παγώνουν,

Καρτερώντας τη στιγμή, με την ώρα της κι’ αυτή,

.κι’ όλα τελειώνουν .

ΠΕΛ.  ΠΑΝ.  ΚΑΤ ΣΟΥΡΑΣ

Read More

ΑΝΟΙΞΙΑΤΙΚΟ

Ανοιξιάτικος ανθός , δροσερός και τρυφερός,

Όμορφο λουλούδι,

Νάσουνα  κι’ εσύ καρδιά, ετούτ’ την ΄ώρα την γλυκιά

Μέλισσας τραγούδι.

Κύμα κάτω στο γιαλό, γαλανόλευκο μ’ αφρό

Κύμα που γυαλίζει,

Νάσουνα κι’ εσύ καρδιά, ετούτ’ την ώρα την γλυκιά,

Μάγια να σκορπίζει.

Ήλιος του Μαγιού ζεστός, χαρωπός και γελαστός,

Ήλιος που φωτίζει ,

Νάσουνα κι’ εσύ καρδιά , ετούτ’ την ώρα την γλυκιά

Φως να πλημμυρίζει.

ΠΕΛ.  ΠΑΝ.  ΚΑΤΣΟΥΡΑΣ

Read More

ΗΛΙΕ ΠΟΥ ΜΕ ΜΕΓΑΛΩΝΕΣ

Ήλιε, που με μεγάλωνες  σαν τον ανθό στον κάμπο,

Κι’ αψίλωνα , και  έγινα, σαν του βουνού  η  κορφή.

Η  ώρα  να  χωρίσουμε, φθάνει  η  τελευταία

Και  της  ζωής  μου  έρχεται, η ποιό  σκληρή  στιγμή .

Ελάφια  ήταν  και  φύγανε, τα  χρόνια  ένα – ένα,

Και  η  ζωή  εσκόρπισε, σαν  νέφος,  σαν  καπνός,

Σαν  ζωγραφιά ξεθώριασε και  ήτανε  τόσ’ ωραία,

Και  στα  τραγούδια μοναχά, είναι ο θάνατος γλυκός.

Επρόλαβα  και  γέρασα,  αλήθεια  είναι,  αλλά  ,

Τον  ίδιο  πάντα  σε  θυμάμαι, εσένα ολόκληρη ζωή,

Όλα τριγύρω μου σαν τότε, που γνώρισα πρώτη φορά,

Το ίδιο χρώμα τα χορτάρια ,το ίδιο άρωμα οι ανθοί .

Ήλιε που με σεργιάνισες στον κόσμο τόσα χρόνια,

Ποτές ένα παράπονο δεν είχα να σου πω,

Τώρα όπου χωρίζουμε, χαμήλωσε και πες μου,

Μια μέρα αφού θα πέθαινα ,γιατί να γεννηθώ

ΠΕΛ.  ΠΑΝ.  ΚΑΤΣΟΥΡΑΣ

Read More