ΟΜΟΡΦΑ ΘΑΛΑΣΣΟΠΟΥΛΙΑ

Όμορφα θαλασσοπούλια, που πετάτε εδώ κι’ εκεί, σε μια θάλασσα γαλάζια, σε μια πλάση μαγική.

ΜΙΚΡΟ ΠΟΥΛΙ

Μικρό πουλί τι τραγουδάς, με ομορφιά με χάρη, στις βιαστικής αμυγδαλιάς, το ανθιστό κλωνάρι.

ΟΜΟΡΦΗ ΜΑΡΙΑ

Τώρα που κι’ οι δυο μας, όμορφη Μαρία ρίξαμε τον ήλιο, προς το δειλινό, κάτι περασμένα αχ μωρή Μαρία, σαν σε ξαναείδα ήρθαν στο μυαλό.

ΗΛΙΕ ΦΩΤΕΙΝΕ

Ήλιε, ήλιε, ήλιε, φωτεινέ, άρχοντα της οικουμένης, της ζωής μας χορηγέ,

ΕΛΕΓΑ ΝΑ ΦΥΓΩ

Έλεγα να φύγω, να πάω μακριά, μακριά ‘πο σένα, έλεγα ,αλλά. πάντα μου μιλούσε εντός μου μια φωνή, πάντα μου μιλούσε να μου λέει, μη.

Τετάρτη 12 Δεκεμβρίου 2012

ΧΡΟΝΙΑ ΒΡΕ ΜΑΡΙΩ



Χρόνια βρε Μαριώ, έχω να σε ‘δω
Χρόνια από παιδιά , από το σχολειό.
Κι’ απ’ τη γειτονιά, Μάρω μου γλυκιά,
Που ‘μασταν παρέα, όλα τα παιδιά,
Και παίζαμε μέσ’ τις αυλές,
Και στις αλάνες τις πλατιές,
Παρέα.
Κι’ ήταν εκείνη η ζωή
Ήτανε Μάρω μου καλή,
Ωραία.

Πόσο λαχταρώ ,λίγο να βρεθώ
Στα ωραία χρόνια, τον καλό καιρό
Π’ όλα ήταν χαρά, Μάρω μου γλυκιά ,
Όλα ήταν τραγούδια, όνειρα πολλά.
Να παίζαμε μέσ’ στις αυλές΄
Και στις αλάνες τις πλατιές,
Παρέα .
Και να ‘ταν όλη η ζωή,
Να ήταν Μάρω μου καλή,
Ωραία.

Φεύγει η ζωή ,Μάρω μου καλή,
Δίχως να το θέλει,φεύγει βιαστική,
Όπως ο αέρας Μάρω μου γλυκιά,
Όπως ο αέρας ,όπως τα πουλιά.
Θα είμαστε μέσ’ στις αυλές ,
Και στις αλάνες τις πλατιές
Μονάχοι.
Όπως του κάμπου οι καλαμιές ,
Στις έρημες ακρογιαλιές,
Οι βράχοι.

ΠΕΛ.  ΠΑΝ.  ΚΑΤΣΟΥΡΑΣ

ΑΡΓΑ ΤΟ ΔΕΙΛΙΝΟ



Αργά  το  δειλινό  που  παίζουν  τα  πουλιά
Ψιλά  στον  ουρανό,  στους  δρόμους  τα  παιδιά,
Ελεύθερος  αέρας  η  σκέψης μου  πετά.

Αργά  το  δειλινό,  αργά  το  δειλινό,
Αισθάνομαι  ωραία , όνειρο  πως ζω

Αργά  το  δειλινό,  αργά , πολύ  αργά
Έρχεσαι  κι’ εσύ  μέσα  στην  καρδιά,
Βραδινός  αέρας,  βραδινή  δροσιά


Αργά , σαν  πέφτει  η  νύχτα, και  όλα  ηρεμούν,
Κι’  όταν  τα  διό σου  χέρια  τα  χέρια  μου  κρατούν,
Όλα  μου  μιλάνε  και  όλα  μου  γελούν


ΠΕΛ.  ΠΑΝ.  ΚΑΤΣΟΥΡΑΣ

ΛΙΓΟ ΑΚΟΜΑ


(στον πατέρα μου)

λίγο ακόμα, σταθείτε λίγο, λίγο ακόμα.
Κι’ ύστερα ρίξτε στο ήλιο πάνω, ‘λαφρύ το χώμα.

Λίγο ακόμα, σταθείτε λίγο, λίγο ακόμα,
για να κρατήσω στην θυμησή μου, στερνή εικόνα,
την  θυμησή του, αυτή την ώρα την παγερή,
τώρα που φεύγει, τώρα που μπαίνει στην κρύα γη.

Καλό να σου είναι αυτό το ταξίδι, καλό και ωραίο,
το τελευταίο’ το άθελό σου, και το μοιραίο.
Χτύπα καμπάνα, αυτή την ώρα, με αρμονία.
Όλη η πλάση ν’ αναφωνήσει ,- μνήμη αιωνία-.

Λίγο ακόμα σταθείτε λίγο, λίγο ακόμα………

ΠΕΛ.  ΠΑΝ.  ΚΑΤΣΟΥΡΑΣ

ΣΥΝΟΛΙΚΕΣ ΠΡΟΒΟΛΕΣ ΣΕΛΙΔΑΣ

ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ

ΔΗΜΟΦΙΛΕΙΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ