ΟΜΟΡΦΑ ΘΑΛΑΣΣΟΠΟΥΛΙΑ

Όμορφα θαλασσοπούλια, που πετάτε εδώ κι’ εκεί,

σε μια θάλασσα γαλάζια, σε μια πλάση μαγική.

και να είχα τα φτερά σας, να ‘μουνα κι’ εγώ πουλί,

 ζώντας μέσα στην χαρά σας, και την ξένοιαστη ζωή.

Όμορφα θαλασσοπούλια να’χα τύχη και εγώ,

να μ’ αποκοιμίζει η πούλια, στις θαλάσσης το νερό.

Το πρωί να με ξυπνάνε, οι νεράιδες του γιαλού,

και τραγούδια να μου λένε, όπως του μικρού παιδιού.

Όμορφα θαλασσοπούλια, πάρτε ρίξτε στα βαθιά ,

έννοιες, πίκρες, στεναχώριες, που κουράζουν την καρδιά.

Κάντε με πουλιά να νοιώσω, κάντε με να νοιώσω πως,

η ζωή είναι αγάπη, είναι έρωτας, χαρά, και φως .

ΠΕΛ.  ΠΑΝ.  ΚΑΤΣΟΥΡΑΣ

Read More

ΜΙΚΡΟ ΠΟΥΛΙ

Μικρό πουλί τι τραγουδάς, με ομορφιά με χάρη,

στις βιαστικής  αμυγδαλιάς, το ανθιστό κλωνάρι.

Αν ένοιωθες το τέλος σου πουλί θα σταματούσες,

το όμορφο τραγούδι σου, και θα μελαγχολούσες.

Πουλί, πουλάκι ήμουν κι’ εγώ σε τούτη την ζωή,

έναν παλιό, καλό καιρό, που πια έχει χαθεί.

Είχα φτερά και πέταγα, λαλιά και τραγουδούσα.

Είχα καρδιά με δύναμη, έπαιζα και γελούσα.

Πως με κατάντησε ο καιρός, πουλάκι, κοίταξέ με.

Πάψε λοιπόν να τραγουδάς, και παρηγορησέ με.

 Και αν ακούς τον πόνο μου, πουλάκι, μην γελάσεις,

αυτού  που είσαι, ήμουνα, κι’ εδώ που είμαι θα ‘ρθεις.

ΠΕΛ.  ΠΑΝ.  ΚΑΤΣΟΥΡΑΣ

Read More

ΟΜΟΡΦΗ ΜΑΡΙΑ

Τώρα που κι’ οι δυο μας, όμορφη Μαρία

ρίξαμε τον ήλιο, προς το δειλινό,

κάτι περασμένα αχ μωρή Μαρία,

σαν σε ξαναείδα ήρθαν στο μυαλό.

Τα ‘χα λησμονήσει, όμορφη Μαρία,

τα ‘χα λησμονήσει, και θυμόμουν πως,

σ’ είχα αγαπήσει κάποτε Μαρία,

αλλά από τότε, πέρασε καιρός.

Όμορφες ημέρες, όμορφη Μαρία,

στάθηκαν για λίγο, μπρος μου νοερά.

όνειρα που σβήσαν, αχ μωρή Μαρία,

χρόνια που περάσαν, τόσο βιαστικά.

Και ξανά η καρδιά μου όμορφη Μαρία,

χτύπησε για σένα, πάλι τρυφερά,

κι’ όλη η ύπαρξή μου, αχ μωρή Μαρία,

καθώς σε κοιτούσα, γέμιζε χαρά.

Ξένους μες τον κόσμο όμορφη Μαρία,

ξένους μέσ’  τον κόσμο, Μάρω θα μας βρει,

της ζωής το τέλος, όμορφη Μαρία,

ξένους μες τον κόσμο, Μάρω μου καλή.

Τώρα που κι’ οι δυο μας όμορφη Μαρία,

ρίξαμε τον ήλιο προς το δειλινό,

την αυγή που πάει, αχ μωρή Μαρία,

την αυγή που πάει, τώρα αναπολώ.

ΠΕΛ.  ΠΑΝ.  ΚΑΤΣΟΥΡΑΣ

Read More

ΗΛΙΕ ΦΩΤΕΙΝΕ

 Ήλιε, ήλιε, ήλιε, φωτεινέ,

άρχοντα της οικουμένης,

της ζωής μας χορηγέ,

πάντα, πάντα, πότε θα φανείς,

σε προσμένουν με λαχτάρα,

ήλιε μην αργείς,

τα λουλούδια να ανθίσουν μέσ’ τους κάμπους, τα παιδιά,

να χαρούν, να τραγουδίσουν,να πετάξουν τα πουλιά.

Ο φτωχός, πρωί να τρέξει, για να βγάλει το ψωμί,

έχει στόματα να θρέψει, να ντυθεί να κοιμηθεί.

Ορφανά, δυστυχισμένοι, άρρωστοι, σακάτες, κι’ άλλοι,

Έχουν βοηθό εσένα, μιας και τους ξεχνούν οι άλλοι.

Ήλιε, ήλιε, ήλιε, φωτεινέ,

να ‘ξερες το τι φωτίζεις,

δεν θα έβγαινες ποτέ.

ΠΕΛ.  ΠΑΝ.  ΚΑΤΣΟΥΡΑΣ

Read More

ΕΛΕΓΑ ΝΑ ΦΥΓΩ

 Έλεγα να φύγω, να πάω μακριά,

μακριά ‘πο σένα, έλεγα ,αλλά.

πάντα μου μιλούσε εντός μου μια φωνή,

πάντα μου μιλούσε να μου λέει, μη.

Ήθελα να είμαι, ελεύθερο πουλί,

το ‘θελα να είμαι, το ‘θελα πολύ.

Ότι και να κάνω, να κάνω δεν μπορώ,

δεν τα καταφέρω, ν’ απομακρυνθώ.

Η δική μου τύχη, και το ριζικό

είσ’ εσύ για μένα, και για σένα εγώ.

Πάμ’ αγαπημένοι, πάμε οι δυο μαζί,

Πάμε χέρι-χέρι, πάμε κι’ όπου βγει.

ΠΕΛ.  ΠΑΝ.  ΚΑΤΣΟΥΡΑΣ

Read More