ΠΑΙΔΙΑ ΚΙ ΑΝ ΧΩΡΙΣΤΗΚΑΜΕ

Παιδιά κι αν χωριστήκαμε

ω φίλοι αγαπητοί,

και σαν πουλιά σκορπίσαμε

σ’ όλα της γης τα μέρη,

για μια καλλίτερη ζωή.

Να ‘ρχότανε ένας καιρός

και να μας ξαναφέρει,

εκεί που γεννηθήκαμε,

και είδανε τα μάτια μας,

τον ήλιο να ανατέλλει.

Καμπάνας γλυκοχτύπημα

να μας καλωσορίζει,

τον γυρισμό μας φίλοι μου

στου δειλινού την ώρα.

Η Γή που μας ανάθρεψε

γαρίφαλα ν’ ανθίζει,

κι αν τύχει κι’ είναι χειμωνιά,

να σταματήσει η μπόρα.

Στης Εκκλησιάς τον πλάτανο

αν ο Θεός το θέλει

εκεί να ξανασμίγαμε

πως κάναμε παιδιά

τα χρόνια τα ανέμελα,

τα χρόνια τα τρελά,

τα χρόνια τα ταλαίπωρα,

τα χρόνια τα φτωχά.

ΠΕΛ.  ΠΑΝ.  ΚΑΤΣΟΥΡΑΣ