ΜΙΚΡΟ ΠΟΥΛΙ

Μικρό πουλί τι τραγουδάς, με ομορφιά με χάρη,

στις βιαστικής  αμυγδαλιάς, το ανθιστό κλωνάρι.

Αν ένοιωθες το τέλος σου πουλί θα σταματούσες,

το όμορφο τραγούδι σου, και θα μελαγχολούσες.

Πουλί, πουλάκι ήμουν κι’ εγώ σε τούτη την ζωή,

έναν παλιό, καλό καιρό, που πια έχει χαθεί.

Είχα φτερά και πέταγα, λαλιά και τραγουδούσα.

Είχα καρδιά με δύναμη, έπαιζα και γελούσα.

Πως με κατάντησε ο καιρός, πουλάκι, κοίταξέ με.

Πάψε λοιπόν να τραγουδάς, και παρηγορησέ με.

 Και αν ακούς τον πόνο μου, πουλάκι, μην γελάσεις,

αυτού  που είσαι, ήμουνα, κι’ εδώ που είμαι θα ‘ρθεις.

ΠΕΛ.  ΠΑΝ.  ΚΑΤΣΟΥΡΑΣ