ΠΕΣΤΟ ΜΑΡΩ ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ

Πέστο Μάρω το τραγούδι, πέστο ν’ ακουστή,

ως τα πέρατα του κόσμου, σ’ όλη Μάρω μου την γη.

Τώρα που μπορείς Μαρία, κι’ έχεις την ζωή μπροστά ,

πέστο Μάρω το τραγούδι, πέστο με καρδιά.

Αχ και να μπορούσα Μάρω, μια φορά να σηκωθώ ,

Να ‘λεγα ένα τραγούδι, να ‘σερνα και τον χορό,

και να τράβαγα μια κούπα, νάρειχνα μια ντουφεκιά,

ένα βράδυ μέσ’ τον κόσμο, πόσο θάθελα ,αλλά.

Μ’ έφαγαν Μαριώ οι πόνοι, έλειωσε και το κορμί,

Και δεν ξέρω πως κρατιέται τούτ’ η έρημη ψυχή.

Να πεθάνω να ησυχάσω, Μάρω μου να λυτρωθώ,

να πεθάνω, να πεθάνω, τον Θεό παρακαλώ.

Φθάνοντας κανείς στο τέλος, ξέρει Μάρω στην ζωή,

πότε πρέπει να δακρύζει, πότε πρέπει να χαρεί.

Όλα ψεύτικα Μαρία, όλα Μάρω λυγερή.

Λέγε μάρω μου τραγούδια, Μάρω πέστα με ψυχή.

ΠΕΛ.  ΠΑΝ.  ΚΑΤΣΟΥΡΑΣ