Τα τραγούδια που αγάπησα παιδί,
τα τραγούδια που μιλούσαν την καρδιά μου,
τα τραγούδια που ομορφαίναν την ζωή,
και που δίνανε πνοή στα όνειρά μου,
που και που όταν τυχαίνει να τ’ ακούω,
άλλοι τώρα να τα λεν, να τα σφυρίζουν,
στην ζωή εκείνη με πηγαίνουν,
και στα όμορφα τα χρόνια με γυρίζουν.
Με γυρίζουνε στα πρώτα καρδιοχτύπια,
με γυρίζουνε στις πρώτες τις χαρές,
στις αγάπες, τα ποτά, και τα ξενύχτια,
και στις άλλες της ζωής τις ομορφιές.
Με γυρίζουνε και στην παλιοπαρέα,
στις ευχάριστες στιγμές και στις κεφάτες,
στα αξέχαστα τα γλέντια τα ωραία,
και στις πείνες τις γενναίες, τις βαρβάτες.
Όσο σκέφτομαι πως όλα τελειώνουν,
και πως κάποτε, θα φύγω απ’ την ζωή,
ασυναίσθητα τα μάτια μου βουρκώνουν,
και μια θλίψη με κατέχει περισσή.
Σαν τα σύννεφα π’ αστράφτουν και βροντάνε,
σαν τα σύννεφα που γίνονται βροχή,
και που ύστερα διαλύουν και σκορπάνε,
κάτι τέτοιο, μου φαντάζει η ζωή.
ΠΕΛ. ΠΑΝ. ΚΑΤΣΟΥΡΑΣ
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου